
Μιας και ζούμε σε καιρούς που βαφτίζουμε τα οικονομικά πάρε-δώσε της εκκλησίας με το κράτος ενίσχυση προς τους αδύναμους μπορούμε κάλλιστα να ονομάσουμε τις οικονομικές δυσκολίες που περνάμε καθημερινά παγκόσμια κρίση. Γιατί όχι; Αποποιούμαστε τις ευθύνες μας και ακούγεται και ωραία. Όλα είναι θέμα εντυπώσεων. Ξέρει από αυτά καλά η κυβέρνηση. Τόσους image makers έχει ο κάθε βουλευτής της. Ήταν ο πρώτος νόμος που πέρασε όταν βγήκε με το καλό(;) το 2004. Ενδείξεις κρίσης υπάρχουν. Γεγονός πρώτο: πρόβλημα ρευστότητας υπάρχει. Όμως δεν είναι το ίδιο πρόβλημα με αυτό πριν από πέντε μήνες;; Το ίδιο πρόβλημα που διατύπωνε κάθε μέρα ο εκνευρισμένος κ. Αυτιάς όταν έκανε την βόλτα του στις λαϊκές δια στόματος αθώων χαμηλοσυνταξιούχων; Γεγονός δεύτερο: οι πιστωτικοί οργανισμοί διανύουν περίοδο ύφεσης. Όμως σε πόσες από τις τράπεζες η ύφεση οφείλεται σε πτώση των μετοχών τους στις ξένες αγορές ή στην επένδυση σε αμερικάνικους κολοσσούς; Μόνο οι πολυεθνικοί οργανισμοί αντιμετωπίζουν αυτά. Οι υπόλοιποι έχουν προβλήματα αποπληρωμής δανείων από τους δύσμοιρους συμπολίτες μας. Ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Η διεθνής κρίση δεν μας έχει χτυπήσει την πόρτα. Όχι ακόμα... Δεν μπορούμε να ωραιοποιούμε τα πάντα. Δεν μπορούμε συνέχεια να επινοούμε χίμαιρες και να περιμένουμε μέχρι ο ευρωπαϊκός Βελλεροφόντης να εμφανιστεί. Θα έρθουν και χειρότερα. Αυτά πως θα τα καλύψετε; Ελπίζω να έχετε κανένα άγιο μαζί σας γιατί από παπάδες δεν είδατε προκοπή.
